Obrazy w stylu modernizmu

Sztuka modernizmu nie powstała w wyniku celowego działania jakiejkolwiek grupy artystów. W tym kierunku płyną dziesiątki prądów, rozwinęła się w różnych krajach i w różnych dekadach drugiej połowy XIX – pierwszej połowy XX wieku. Wszystkich łączy wspólne dążenie, ideały i postawy wobec sztuki akademickiej.

Narodziny nowej ery

W krytyce artystycznej jest to powszechnie akceptowane, z którego wywodzi się modernizm 1863 rok, kiedy słynny artysta Edouard Manet wystawił skandaliczny obraz „Le déjeuner sur l’herbe” w Salonie Uchodźców. Obraz nie został przyjęty na oficjalną wystawę Salonu Paryskiego ze względu na tematykę: na nim z ubranymi mężczyznami, zjeść śniadanie na łonie natury, przedstawiono nagą kobietę. To wydarzenie zadecydowało o zerwaniu nowego pokolenia artystów z tradycją akademicką. Od tego czasu rozpoczął się rozwój nowego kierunku, zwany modernizmem lub „inną sztuką”, spójrz na zdjęcia https://kyiv.gallery/ru/kartiny/modernizm.

Oczywiście, rewolucja nie nastąpiła w jeden dzień. Jak wiadomo, dyskusje na temat sztuki współczesnej w Europie Zachodniej rozpoczęły się w okresie renesansu. Odnawiano je z nową energią w XVII i XVIII wieku., ale za każdym razem kończyło się to tworzeniem nowych stylów, bez radykalnej aktualizacji całej tradycji artystycznej. Pojawienie się nowego kierunku poprzedziło także pojęcie „sztuki dla sztuki” i tendencja w sztukach plastycznych do formalizmu, estetyzm, subiektywizm.

Współcześni różnie oceniali wydarzenie w Salonie Odrzutów: niektórzy uznali to za zapowiedź długo oczekiwanych zmian, i inne są dopiero początkiem odnowy poszczególnych nurtów. Czas pokazał, że modernizm jest ruchem niezależnym, radykalnie wpłynął na sztuki piękne Europy i całego świata.

Istota modernizmu i jego główne nurty

Wraz z nadejściem modernizmu w malarstwie obserwuje się zmiany koncepcyjne. Zamiast tego, co zobaczył, artysta zaczyna wyrażać swój stosunek do rzeczywistości na płótnach. Większość przedstawicieli tego nurtu pragnie pokazać widzowi subiektywną prawdę, nie mogą być przenoszone poprzez proste kopiowanie obiektów zewnętrznych. Towarzyszyła temu radykalna rewizja tradycyjnych form i technik wyrazu., akceptowane w klasycznych sztukach plastycznych.

Wyniki pierwszych eksperymentów szybko przyniosły owoce: narodziły się takie kierunki, jak kubizm, postimpresjonizm i Dadaizm.

Kubizm. Artyści kubistyczni eksperymentowali z wymiarami przestrzeni. NA obrazy w stylu kubizmu rozkładali złożone trójwymiarowe obiekty na proste elementy, a następnie ponownie je zmontowano, ale już w przestrzeni dwuwymiarowej. Celem takiej sztuki było ustanowienie nowego spojrzenia na znane przedmioty z niezwykłej perspektywy.. Artyści starali się oddzielić części skomplikowanych obiektów za pomocą prostych form. Do najsłynniejszych dzieł tego ruchu należą „Les Demoiselles d’Avignon” Picassa i „Człowiek w kawiarni” Juana Grisa.

W sumie istnieje kilkadziesiąt ruchów w modernizmie, spośród których wywarł szczególny wpływ na swoich współczesnych: Fowizm, futuryzm, awangarda, prymitywizm, symbolika i futuryzm.

Fowizm. NA Obrazy fowistyczne najczęściej widać egzaltację barw i dziką wyrazistość barw. Twórczość artystów miała na celu wywołanie w umyśle widza uczucia energii i pasji. Kontrast, wraz z odrzuceniem perspektywy linearnej, nadał twórczości Fauwów niezrównaną oryginalność.

Futuryzm. Od fowizmu zapożyczył umiejętność mówienia w kolorze, a kubizm ma formy sztuki. Na płótnach Fauwów można zobaczyć energetyczne kompozycje z ostrymi narożnikami i fragmentarycznymi fragmentami. Zygzaki, spirale, skośne stożki i inne kształty służyły emocjonalnemu wyrażeniu dynamiki zjawisk naszego świata.

Awangarda. Często kojarzony jest z innymi szkołami modernizmu początku XX wieku. W wąskim znaczeniu tego słowa jest to przepływ, którego przedstawiciele zajmują się sztuką eksperymentalną. Już samo słowo „awangarda” wskazuje na innowacyjny charakter działalności twórczej..

Prymitywizm. NA obrazy artystów prymitywistów możesz zobaczyć uproszczone formularze, przypominające rysunki dzieci lub malowidła naskalne prymitywnych plemion. W poszukiwaniu nowych sposobów wyrazu przedstawiciele ruchu zwrócili się w stronę średniowiecznych rycin i popularnych druków.

Symbolizm. Jest to jeden z najpopularniejszych ruchów w sztuce XX wieku.. Jej przedstawiciele używają żywych obrazów (symbol) odsyłając nas do głębokich warstw podświadomości kulturowej. Obrazy symbolistyczne pełen insynuacji, wskazówki i tajemnice.

Modernizm w malarstwie ukraińskim

Wśród przedstawicieli kubizmu V. Baranov-Rossin i K. Malewicz. Ostatni, studiuje w moskiewskim studiu F. Rerberga, eksperymentował z nowoczesnością, postimpresjonizm i fowizm nie doszły jeszcze do kubizmu analitycznego.

Warto to zwrócić uwagę, że w ukraińskim środowisku kulturowym pewne style modernizmu zostały przejęte „z zewnątrz” bez uprzedniego przygotowania, dlatego chłonął krajowe doświadczenia kulturowe. Więc, Na przykład, istniała „sztuka naiwna” M. Sinyakowa, M. Boychuk, O. Szewczenko, M. Larionowa i N. Gonczarowa. Celowo stosowali uproszczone techniki, zewnętrznie przypominający styl sztuki i rzemiosła, do eksperymentów z formami wyrazu, jak to robili prymitywiści. Na początku lat 30. XX w. rozwój stylów modernistycznych został przerwany: w nowych warunkach społeczno-politycznych artyści nie mieli już możliwości uprawiania „sztuki burżuazyjnej”.